It’s all about me!

Dus jij ben hier dus uiteraard om wat te weten over mij, de schrijfster van de blogs, anders had je niet op dat kopje geklikt. Ik zal je uit de sleurende spanning helpen;
Mijn naam is Jessica en momenteel ben ik nog maar 16 jaar oud. Ik ben op de magische datum 17 mei 1991 op deze wereld gebracht in Nederland. In mijn ontwikkeling hebben zich de volgende hobbies gevormd:

Schrijven
Ja waarom zou ik anders deze blog beginnen? Ik ben al een jaar of twee bezig met schrijven van allerlei dingen en ik kan me geen moment herinneren dat ik geen dagboek heb (geprobeerd) bijgehouden. En elke dag dat ik in een status verkeer van complete eenzaamheid en stilte vormen er zich complete verhalen in mijn hoofd – ja, ik ben me ervan bewust dat het niet 100% klinkt- maar heb ik ze ter plekke niet kunnen opschrijven. En dat frustreerde me. Ik moet me uiten en vandaar dat ik de trend heb gevolgd in bloggen. So just like my stories?

Muziek
Ik kan me geen leven voorstellen zonder de verschillende klanken die harmonieus met elkaar versmelten tot een ware symfonie die mijn gedachten vullen. Ja, het betekent heel veel voor me. Ik bezit een eigen elektrische gitaar, genaamd Jimmy. Hij is werkelijk prachtig en ik ben er ook verzot op. Ik ken maar liefst 3 intro’s van liedjes die ik -amateuristisch- weet te pingelen. Maar daar stopt het ook. Ik droom er ook letterlijk van om eens op les te gaan want zo kan het natuurlijk niet langer.
Mijn muzieksmaak varrieert van Screamo tot klassieke Rock. Als er maar lekkere stampende drums in zitten en gierende gitaren vind ik het best.

Duiken 
Wees eerlijk: dat had je niet verwacht. Ja. Ik duik sinds..2 jaar, ongeveer. Ik heb mijn brevet Open Water en bíjna – op 1 duikje na- mijn advanced. Dat houdt in dat ik tot 40 meter diep mag. Mijn ervaringen zijn duikreis met school in Spanje wat ik dit jaar ga herhalen en hier in ijskoude Nederland.  Levensgevaarlijke verhalen moeten nog volgen.

Tekenen
Dat is iets wat ik graag doe, maar niet vaak. Ik moet er maar de tijd voor vinden want het dringt graag tot uiterste frustratie als mijn vingers niet naar het plaatje in mijn hoofd luisteren. Ik heb het eerlijk gezegd al heel lang niet meer gedaan.
Ik moet maar weer eens beginnen.

Ik denk dat dat de belangrijkste elementen van mijn leven zijn. Daarnaast vervullen Vrienden en Familie mijn uiterste vreugde in mijn leven. Ik weet zeker dat ik op dit moment niet zou zitten schrijven zonder hun. En dan bedoel ik niet dat ‘als ik nooit uit die baarmoeder was gevlogen’ maar totaal andere redenen. Ik hou van ze tot het diepste van mijn ziel en ik zal er altijd voor ze zijn zoals ze er altijd voor mij zijn.

Ik vind dit wel genoeg voor nu. Doei.