A Modern Myth

Als de ganse wereld enkel een reflectie is

van mijn verknipte geest,

een projectie van mijn fantasie

Dat ik eigenlijk een comadroom beleef en alles eruit ziet als het doet

omdat ik het heb ontworpen

Als dit allemaal een uitstorting is van mijn ziel op een wit doek,

en alles wat ik voel zo echt is,

dan ben jij mijn mooiste creatie

Color me cliché

Heb je ooit achter de wolken gekeken voordat je op de regen wachtte die de wereld op je schouders deed storten?

Er wacht daar zoveel moois. Watervallen gemaakt uit kristallen van de puurste zonnestralen en een klaarlichte hemel gevuld met rust, veiligheid en onze diepste verlangens die onze engeltjes zorgvuldig voor ons hebben verzameld. Een wereld zo teder dat zo snel vergeten, vertrapt en verlaten wordt.

Want zodra die wolkendeken in zicht komt kruipen, willen we alles vergeten dat ons ooit zo dierbaar was terwijl diezelfde lucht ons juist confronteert met ons egoïsme en fouten. We ontvluchten simpelweg die streng kijkende wolken en rennen dwars door de zorgvuldig gevormde wereld die is gecreëerd door de mooie dingen die wij koesteren. Het is een wereld waar je beloning wacht voor al het goede die wij bewust doch onbewust hebben gedaan. En als de lucht geklaard is kijken we niet meer terug naar de verwoeste schoonheid.

Doch, als de volgende wolkenpartij eraan komt, staan de engeltjes met een hartelijk welkom, trippelend op hun geduldige teentjes aan de overkant. En dat zullen zij blijven doen totdat wij ons egoïsme opzij kunnen zetten en de beloning liefkozend in ons armen kunnen sluiten. Dan zullen wij zien dat de wolken steeds minder geregeld zullen verschijnen en wij niet meer hoeven te schuilen voor de regen en gerust kunnen genieten van de verwennerij.

We leren pas te waarderen als de wolken hun regen laten vallen op de wereld waar die engeltjes zo hard hun best op hebben gedaan.

From the inside out

Ik wil niet full time werken en al mijn vrijheid kwijtrakten

Ik wil niet vastgebonden zijn aan verplichtingen

Ik wil geen schema’s waar ik me aan moet houden

Ik wil jou niet minder gaan zien hierdoor

Ik wil niet dat dingen gaan veranderen

Ik wil niet dat ik mensen moet gaan missen

Ik wil niet om de zoveel dagen instorten

Ik wil niet meer onzeker zijn over nutteloze dingen

Ik wil geen spanning meer voelen

Ik wil niet meer dat mijn hoofd overspoelt met zoveel negativiteit

Ik wil niet meer over dingen struikelen

Ik wil geen dingen meer verpesten door mijn stommiteiten

Ik wil geen geschreeuw meer om dingen die ik niet kan helpen

Ik wil dat je dicht bij me blijft

Ik wil dat je me vasthoudt

Ik wil dat je me blijft liefhebben ondanks ik zoveel dingen nog fout doe

Ik wil dat je je geduld bewaard met mij

Ik wil dat je begrijpt

Ik wil een perfecte balans tussen plezier en verplichtingen

Ik wil voldoende vrijheid

Ik wil een plek voor mezelf waar ik kan kalmeren

Ik wil dat mijn positieve daden worden gezien

Ik wil dat je me ziet

Ik wil dat de druk van mijn schouders gaat

Ik wil dat jij dat doet

Ik voel me ingesloten

In de war

Een mislukking

Uit mijn hoofd getreden

Zwevend in een hemel van al mijn fouten en mispunten

Heen en weer zwaaiend tussen mijn verlangens en mogelijkheden

Niet mezelf

Ik wil dat jij dit weghaalt