I can feel the pressure
mei 19, 2008
En dan sta je volgespoten met adrenaline, je hersens vol met informatie over dingen die je straks op papier gaat zetten en uiteindelijk je toekomst gaat bepalen.
Normaal gesproken zou ik helemaal rotstressen, zoals ik dat vier jaar geleden al deed bij het woord ‘examen’ alleen al.
Maar dit keer niet. Ik weet dat ik dit kan. En ik weet dat jij bij mij bent. Je hoeft je best niet meer te doen om dat duidelijk te maken, want ik heb je gevoeld. Wel twee keer.
En ik weet zeker dat jij mij hier doorheen gaat helpen, zoals je eerder hebt gedaan. Zoals je altijd hebt gedaan als ik je nodig had. Het idee dat jij hier bij mij bent om mij te steunen geeft mij al genoeg zekerheid om dit gewoon te doen en direct achter mij te laten.
Want elke dag is een stap dichterbij jou.
Ik vind het ongelofelijk dat de examens al zo lang geleden zijn. 19 mei lijkt echt al een eeuwigheid geleden. We staan nu aan de drempel van een nieuwe toekomst en gawd, ik weet niet eens wat jij gaat doen volgend jaar.
Maar ik hoop wel dat ik gauw weer eens een blogje van je lees, want ik las altijd graag van je en ik vind het hier zo onaangenaam stil..
Veel liefs,
Mara.